Aslında..

Aslında..yola çıkmakla başladı herşey..hesaplamadan oldu..biraz kendiliğinden, biraz da zamanı gelmişti demek ki ve oldu..Kendi kişisel gelişim serüvenime başlarken birgün gelip de, başka insanların yolculuklarına liderlik edeceğimi, aracı olacağımı hesaplamamıştım..

Yolun başında kendi ihtiyaçlarımdı odağım.Yaptığım şey; sorular sormak, araştırmak, okumak, kendi sesimi duymaya çalışmak ve yolculuğumu daha da keyifli hale getirecek yöntemler, pratik çözümler bulmaya çalışmaktı..ve ardından bu yolda yüklerimden ne kadar çok kurtulursam, o kadar rahat hareket edebileceğimi; kendimle buluşabilmek için, bildiğim, öğrendiğim, beni ben yaptığını zannettiğim herşeyi tekrar gözden geçirmem, hatta unutmam gerektiğini; bakış açısını değiştirmenin, düşünceleri, duyguları ve insanı sihirli bir değişime sürüklediğini keşfetmek hayatımda aldığım en tatmin edici ve heyecan verici cevaplardı..artık deneyimliyor ve şahit oluyordum ve bu daha önce ‘gerçeklik‘ adına kabul görmüş cevapların neden beni tatmin etmediğini daha iyi anlamamı sağlıyordu..Artık farketmeye başlamıştım ve yolumu bulmamda en önemli aracım ‘farkındalık‘ tı, onun eksildiğini haritamın bulanıklaşmasından ve duruyor olmamdan anlayacaktım..arada bir mola vermenin bir sakıncası yoktu tabii, o da yolculuğa dahildi..

IMG_0332

Oyuncu ve sosyolog kimlikleri sayesinde en çok yaptığım şey ‘gözlemlemek‘ ti..İnsanları, olayları, kültürleri, duyguları, davranışları vs..Peki ya kendini gözlemlemek ? kimliklerin de ötesindeki ben kimdim? Kendini gözlemlemenin, kendine ‘gözlemci‘ konumundan bakmanın hayat kurtardığını farkettiğimde, öğrendiğimde, deneyimlediğimde ve şahit olduğumda hayatımın şimdiye kadarki kısmı bambaşka bir anlama büründü..anlamak, barışmak, affetmek, sevmekdeğer vermek, huzurlu olmak, kabul etmek, mutlulukonaylamak, güvenmek dönüp dolaşıp ‘kendine çıkan yollar‘dı..ilk durağı atlayıp geçemeyeceğin yollar..hani dönüp dolaşıp bizi aynı yere çıkaran ve ‘neden?‘ diye sormamıza sebep olan yolllar var ya işte onlar..ve bazen görünen bazen görünmeyen işaretler, yardımcılar, yoldaşlar..hangisi neye işaret, kim kime yardımcı olmaktadır orası pek belli olmuyordu..ama yoldaşlar tanıdıktı..

Şimdi mola zamanıydı, durmuş şimdiden geriye; birbirinden kopuk ve alakasız olduklarını zannettiğim duraklara bakıyordum ve biraraya geldiklerinde oluşturdukları yol haritasına..Gelecek ise şimdi’de her an değişmekteydi..sonrası mı? her an yeniden başlayan ve hiç bitmeyen muhteşem bir yolculuk..

Bunun gibi birşey paylaşmak istediğim aslında, çünkü herkesin yolculuğu daha keyifli geçebilirmiş, benimle paylaşanlardan öğrendim..Herkesin yolculuğu farklı ve bir o kadar da aynıymış..ve kimse kime ne için ve nasıl; işaret, yardımcı ve yoldaş olacağını tam olarak bilemezmiş..o yüzden paylaşırken hesaplamamak gerekirmiş..bakarsın işine yarar, iyi gelir, sana da, bana da, ona da..ve biz kendi yollarımızdayken aynı zamanda başka yollara, yolculara ışık olabilirmişiz..

her an yeniden..

keyifli yolculuklar..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

en ilginç karşılaşmayı kendinle yaşarsın ve muhteşem bir yolculuk başlar..